Wat hebben een bolletje wol, een splinternieuw boek en de haven van Tholen met elkaar te maken?
Jullie lezen het in dit berichtje ;)
De afgelopen tijd hebben we - laten we het voorzichtig uitdrukken - verschillende soorten weer gehad. Het weer van de mindere soort had gevolgen voor de activiteiten van de stichting. Wat was er aan de hand?
Enkele weken geleden kregen we een e-mail. Of we interesse hadden om mee te werken aan een artikel voor het maandblad Landleven....de redactrice had de stichting Zeeuwse Visserstruien gevonden via de website. Natuurlijk hebben we interesse, wat een verrassing en wat leuk. Er was wel enige haast geboden. We kregen de e-mail op woensdag 20 april en op dinsdag 26 april zou de fotosessie al plaats moeten vinden.
Gelukkig hebben we e-mail, telefoon en whatsapp. De hotline ging open en de afspraak was gemaakt. Maar...de weergoden zijn uit hun humeur. Jullie herinneren je vast nog de weersomstandigheden rond koningsdag.
De afspraak werd afgezegd (gelukkig al een dag vooraf) en we hebben een bestuursvergadering gepland in de vrijgekomen tijd. Er komen weer wat dingen op de agenda, daar horen jullie nog van.
Een week later worden we gebeld door de fotograaf (uit de provincie Groningen!) voor een nieuwe afspraak. Hadden we eerder nog thermo-kleding en een warme jas nodig, nu was de temperatuur ruim 25 C. Op de één of andere manier hebben de visserstruien altijd weersomstandigheden van uitersten.
Met de redactrice was afgesproken 'met de truien op de foto'. Daar dacht
Otto héél anders over, het werd ín de truien op de foto. Wol isoleert twee kanten op, toch?? Buiten de warmte had de gemeente deze dag (vrijdag na Hemelvaart en topdrukte in de haven) gepland om de dijken rond de haven te maaien. Tja...
Het vroeg enige aanpassing, stemverheffing en inventiviteit, maar het is gelukt.
Eerst op de foto met deken en foto. De foto's van pagina 23 in het boek 'Truien bij de vleet' kun je nog steeds maken. Je moet alleen wel alle auto's wegdenken.
De eigenaar van tjalk 'De Verwachting' kwam naar ons toe en bood spontaan zijn schip aan voor de fotosessie. Bij de bemanning van de TH 4 mogen we accessoires lenen. Ook een in de haven liggende sleper biedt mooie mogelijkheden.
Nu kunnen we nog wat extra foto's maken. Van drie Thoolse truien, van een breiwerk en van 'het' boek.
Ottto vind het roer van De Verwachting wel mooi voor een paar foto's. Of Anja daar even op wil klimmen voor de breiwerk-foto's. Dat kan.
Stefanie geeft het breiwerk aan en... de bol wol verdwijnt zo de haven in.
Gelukkig blijft de merino drijven (weten jullie nog hoe lang het duurt voor wol zich helemaal met water heeft volgezogen als je wilt gaan spannen?) en lukt het Inge om het bolletje uit het water te vissen.
Helemaal afwinden aan de draad had ook gekund. Het was echter net een nieuw bolletje, dus dan hadden we nog zeker 150 meter te gaan :-)
En zoals het vaak gaat, dat is nog niet alles. Na de foto's met 'Truien bij de vleet' pakt de fotograaf zijn tablet en schuift het boek wat er onder ligt zo het water in. Een snoekduik en het boek wordt gered vóór het naar de bodem van de haven verdwijnt.
Wat hebben we gelachen. En ja, er stond een waarschuwing aan het begin van de steiger: 'pas op, de steiger is glad'. (Voor de mensen die nu zijn geschrokken: wij vinden dit speciale waterboek nog heel geschikt als inkijkexemplaar.)
Na al deze avonturen weten jullie nu wat een bolletje wol, een boek en de haven van Tholen met elkaar te maken hebben: NAT.
Het artikel komt pas volgend jaar in Landleven (ze werken er nog al vooruit). Daar komen we later nog op terug.
